Serce na moment stanęło, a w oczach pociemniało, gdy w systemie rezerwacyjnym Wizz Air mignęła trasa „Gdańsk-Zakopane-Tatry”. Brzmiało jak cud: węgierskie linie lądują pod Giewontem. W rzeczywistości chodziło o słowacki port Poprad-Tatry, oddalony od Zakopanego o ponad 60 km. Przewoźnik szybko poprawił błąd. Czy to było nieporozumienie, czy chwyt marketingowy, niech się spowiadają w dziale PR. Fakty są mniej romantyczne: Poprad-Tatry obsługuje około 120 tys. pasażerów rocznie, a Zakopane, jak przez całe wieki, lotniska nie ma. Żaden samolot nigdy tam nie wystartował ani nie wylądował – i długo jeszcze nie wystartuje. Uff.

Do prezydenta Karola Nawrockiego trafiła petycja o likwidację monet 1 i 2 grosze, przygotowana przez studentów Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu. Młodociani ekonomiści wyliczyli, że produkcja jednogroszówki kosztuje 2 grosze, a dwugroszówki to cho cho! Prezydent poparł pomysł, uznając go za rozsądny, wskazując na wysokie koszty produkcji najmniejszych nominałów, które przewyższają ich wartość. W obiegu znajduje się ponad 17,3 mld sztuk tych monet. Zatem Polska myśl ekonomiczna triumfuje. Oto są wyżyny sięgające Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla.

Bilans ostatnich wyborów prezydenckich można liczyć nie tylko w procentach poparcia, ale i w złotówkach. Jeśli podzielić budżety komitetów przez liczbę zdobytych głosów, okazuje się, że najtaniej „kupiła” swoich wyborców Joanna Senyszyn – za 34 grosze sztuka. Trochę drożej wypadł Adrian Zandberg – 1,05 zł za głos. Na drugim końcu skali znalazł się Szymon Hołownia, który na każdego wyborcę wydał aż 8,16 zł. Najwięksi gracze – Karol Nawrocki i Rafał Trzaskowski – poszli niemal łeb w łeb, wydając po około 24,6 mln zł. Nawrocki zapłacił za głos 2,32 zł, Trzaskowski 2,40 zł. Wyraźnie widać, że porażka Senyszyn to błąd historii. Byłaby naprawdę tanim prezydentem a nie kimś, kto zaczyna rządy od zakupu wypasionej beemwicy.