W Polsce, jak wiadomo, nie ma żadnych problemów. Budżet pęka w szwach, a wszystkie ważne inwestycje dawno zrealizowane. Dlatego też posłowie Marek Biernacki (Trzecia Droga), Krzysztof Szymański (Konfederacja) oraz posłowie Koalicji Obywatelskiej: Adam Krzemiński, Henryka Krzywonos-Strychalska (ta sama, która zatrzymała strategiczny tramwaj w 1980 roku!), Rafał Siemaszko i Henryk Szopiński, w trosce o przyszłość narodu, napisali do Ministra Obrony w sprawie… kosmodromu! Posłowie, po głębokich analizach, ustalili, że idealnym miejscem na tę inwestycję jest Ustka. Wszak do kosmosu stamtąd „stosunkowo blisko” – jakieś 100 km. Kosmodrom w Ustce ma być „impulsem do rozwoju sektora transportu suborbitalnego”. Być może. A może i nie. Jedno jest pewne: nasi wybrańcy dawno już odlecieli w kosmos. Pytanie tylko, czy kiedykolwiek wrócą na Ziemię.

Kraków, w imię „nowoczesności”, odciął się od reszty kraju i świata! Od 2 stycznia na rogatkach miasta stanęły gniazda straży miejskiej i policji (na razie bez karabinów maszynowych), uzbrojonych w gaz, pałki, kajdanki i kamery. Każda próba wjazdu do miasta samochodem „biedaka” – czyli niespełniającym norm czystości spalin – karana jest mandatem 500 zł. Oczywiście, można też zapłacić online lub w „strefomatach” na stacjach paliw. Kraków, w kategorii „miasta opresji”, wysforował się na pierwsze miejsce. Rada? Omijajcie to badziewie autostradą A4 lub drogą S7. Tam jeszcze nie kasują. Ale długo to nie potrwa.

W dziejach Warszawy są obiekty, które wracają uparcie jak źle napisane ustawy. Na przykład radar prędkości stojący przy Alejach Jerozolimskich – urządzenie, które można śmiało uznać za pomnik relacji państwa z obywatelem. Pojawił się jako wyraz troski o bezpieczeństwo. W teorii miał dyscyplinować kierowców, w praktyce – dyscyplinować statystykę mandatową. Ustawiony na jednej z najszerszych i najbardziej „samochodowych” arterii miasta, od początku wyglądał jak prowokacja: „jedź wolno, choć droga krzyczy: jedź szybciej”. Szybko stał się jednym z najskuteczniejszych fotoradarów w Warszawie. W ciągu miesiąca zarejestrował około 8 tysięcy rzekomych wykroczeń, a do końca stycznia 2025 roku – nawet około 12,5 tysiąca naruszeń.
W lutym 2025 roku fotoradar dostał w mordę siekierą. Szacowane szkody: 50 tys. zł. Po naprawie radar wrócił dokładnie w to samo miejsce 17 kwietnia 2025 roku. Zaledwie 48 godzin później został ponownie potraktowany jak Żyd na gestapo.
Administracja nie zrozumiała aluzji. 23 grudnia 2025 roku radar znów został zamontowany przy Alejach Jerozolimskich 239 jako element Centrum Automatycznego Nadzoru nad Ruchem Drogowym (CANARD). Tym razem dostał w pysk workiem z białą farbą.
Radar nie został zniszczony dlatego, że kierowcy nienawidzą bezpieczeństwa. Został zniszczony, bo w tym miejscu symbolizuje coś innego: brak sensu, arogancję władzy i pogardę dla obywatela-kierowcy. To pomnik budowy państwa opresji.
Za ten pomnik odpowiada Andrzej Kolasa – dyrektor CANARD, typowy przykład „urzędnika systemowego”: człowiek realnie decyzyjny, ale niemal całkowicie niewidoczny publicznie. W granatowym mundurze administracji, cierpiący na chroniczny brak atencji społecznej.